Steve Irwin 20 jaar na zijn dood nog steeds inspiratiebron voor dierenliefhebbers
Het is twintig jaar geleden dat de Australische dierenexpert en documentairemaker Steve Irwin overleed. Met zijn enthousiasme en liefde voor de natuur inspireerde de 'Crocodile Hunter' mensen wereldwijd. Natuur- en dierenexpert Floris Göbel keek als jongetje al op tegen Irwin: "Ik kon als kind nooit stilzitten, behalve als ik naar hem keek op televisie."
De Nederlandse presentator begon bij het YouTube-kanaal DierenpraatTV en helpt nu in het programma Aanpoten met Floris van Zapp dieren in opvangcentra in heel Nederland. Irwin was degene die de verwondering voor dieren bij Göbel als kind aanwakkerde.
"Hij liet zien dat ieder dier bijzonder en speciaal is, en deed dat met zo'n enthousiasme. Dat raakte precies die snaar in mij. Ik dacht: dat moet ik ook gaan doen!"
Göbel werd vanochtend wakker met een brok in zijn keel en nam zich voor: "Vandaag ga ik in Californië kajakken en zoeken naar zeeotters en ik sta speciaal stil bij Steve Irwin."
Crocodile Hunter
Göbel was nog maar negen jaar oud toen Irwin overleed, maar hij kan zich nog goed herinneren hoe het nieuws van zijn overlijden binnenkwam. "Ik was bij mijn opa en oma thuis en ik was er helemaal kapot van." Het raakte hem zodanig dat hij de volgende dag ziek thuisbleef van school. "Het was de eerste keer dat ik werd geconfronteerd met het feit dat helden ook konden sterven."
De Australische presentator, documentairemaker en natuurbeschermer Irwin vergaarde in de jaren 90 internationale roem. Hij was bij het grote publiek bekend als de Crocodile Hunter, omdat hij zijn leven had gewijd aan het bestuderen en vangen van krokodillen.
Zijn enthousiasme, liefde en respect voor dieren maakten hem enorm populair. Ook wist hij mensen op het puntje van hun stoel te krijgen door zijn gedurfdheid. Hij liet zich niet afschrikken door gevaarlijke of giftige dieren, om mensen te leren dat ze niet bang hoefden te zijn.
Gedood door pijlstaartrog
Zijn liefde voor dieren werd ook zijn dood. Hij overleed op 44-jarige leeftijd, nadat hij tijdens het filmen op het Groot Barrièrerif in de Stille Oceaan in zijn hart was gestoken door een pijlstaartrog.
Het doet Göbel denken aan een uitzending die hem altijd is bijgebleven. "Ik kan me nog herinneren dat een zeer giftige slang langs hem heen bewoog en met zijn tong langs zijn gezicht ging", vertelt hij. "Dat is een slang die je met een beet onder de grond stopt."
Irwin liet daarmee volgens hem zien dat dieren geen kwade bedoelingen hebben, ook al zijn ze supergiftig.
"Hij zei altijd: 'Als er iets met mij gebeurt, is dat nooit de schuld van het dier, maar mijn eigen schuld.' Het heeft hem uiteindelijk zijn leven gekost", vertelt Göbel. "Maar Irwin wilde mensen leren om niet met angst, maar met verwondering en respect naar zelfs de gevaarlijkste dieren te kijken."
'Altijd een klein jongetje'
Ook de 20-jarige dierinfluencer Ruben Vermeule ziet Irwin als zijn inspiratie, ook al was hij nog maar zes maanden oud toen de Crocodile Hunter overleed. "Ik heb Irwin niet bewust meegemaakt, maar mijn vader had alle videobanden van series en documentaires van Steve Irwin bewaard."
Als klein jongetje kon hij Irwin niet verstaan, omdat hij Engels sprak, maar desondanks was hij gefascineerd door zijn enthousiasme. "Hij is altijd een klein jongetje in een volwassen lichaam gebleven", vertelt Vermeule.
Nu nog spreekt de Australiër tot de verbeelding. Sommige programma's van hem zijn nog te bekijken op Amazon Prime en Netflix.
Volgens Vermeule was Irwin geliefd door zijn authenticiteit. Hij kan zich nog een bekend deel uit een van Irwins programma's herinneren waarin hij twee vechtende lachvogels uit elkaar trekt. Irwin hurkt op de grond en doet vervolgens de geluiden van de vogels na.
Vermeule vond het de kracht van Irwin dat hij ondanks zijn populariteit altijd zichzelf is gebleven. "Hoeveel geld hij ook had, hij was altijd die plattelandsjongen."
Natuurbeschermer
Vermeule hoopt dat naast het enthousiasme van Irwin en zijn inzet voor natuurbehoud, de volgende generaties vooral zijn optimisme onthouden. "Vooral als het gaat om het klimaatprobleem of overbevissing. Hoe moeilijk het ook lijkt, ik hoop dat ons de moed nooit in de schoenen zakt."
Ook Göbel hoopt dat. "We staan op een kantelpunt. De keuzes die we nu maken, bepalen hoe we onze natuur doorgeven aan volgende generaties. Vandaag is een goed moment om daarbij stil te staan. Dat is volgens mij waar Steve voor stond: mensen zich laten verwonderen over dieren en ze laten voelen waarom dieren het beschermen waard zijn."