Uit tunnel geredde Nepalees: 'Wilde iedereen redden, kon daarom zelf niet wegkomen'
De redding gisteren van twee Nepalezen uit een ondergelopen tunnelcomplex, biedt hoop dat er tien dagen na de vloedgolf nog meer mensen gered kunnen worden. Een van de mannen zei dat hij ondergronds contact had met andere opgesloten collega's.
"We hadden contact met wat vrienden, we spraken drie of vier mensen die dichtbij waren", zei de 30-jarige Sanjay Sah tegen reddingswerkers toen hij uit de tunnel werd gehaald. "De tunnel is erg lang en misschien moesten mensen zich er wel diep in terugtrekken toen het water kwam."
Sah (30) werd gisteren samen met zijn 45-jarige collega Kabir Maharjan gered. Samen werkten ze in een waterkrachtcentrale in het gebied dat vorige week woensdag werd getroffen door de verwoestende vloedgolf. Sah vertelde dat hij kort voor de ramp een waarschuwing binnenkreeg toen hij aan het werk was in de controlekamer.
"Er waren toen 40, 45 mensen aanwezig en ik wilde iedereen redden. Ik kon niet zomaar zelf wegrennen. Ik vertelde dat er een grote ramp was gebeurd en iedereen naar buiten moest. Daardoor verloor ik zo veel tijd dat ik zelf niet meer op tijd kon wegkomen."
Sah en Maharjan zijn nog te verzwakt zijn om gedetailleerd te vertellen wat er daarna precies gebeurde. Maar het reddingsteam zag overal sporen van de chaos die was uitgebroken: modder, bomen en zware apparatuur blokkeerden de toegangswegen tot het tunnelcomplex.
Met explosieven wordt op verschillende plekken geprobeerd daar een weg doorheen te banen op zoek naar nog meer overlevenden. De reddingswerkers hakken ook gaten door het plafond van de tunnelbuizen om binnen te komen. Bij een van de zes installaties waar wordt gewerkt boorden ze door 2,5 meter gesteente om binnen te komen.
Probleem daarbij is dat zware apparatuur zoals graafmachines moeilijk op de rampplek kan komen. Bruggen en wegen zijn weggespoeld. Er zijn inmiddels katrolverbindingen aangelegd om personen over de rivier te krijgen, maar het leger is nog bezig met het aanleggen van noodbruggen waar voertuigen overheen kunnen.
Ook in de tunnels zelf is het moeilijk werken. Op sommige plekken is de doorgang zo versmald dat reddingswerkers op hun buik door de modder moeten kruipen. Elders staat nog zo veel water dat er gebruikt wordt gemaakt van rubberboten om verder te komen.
Tweede leven
Groot was dan ook blijdschap toen de reddingswerkers in het donker ineens de stemmen hoorden van Sah en Maharjan. De mannen werden op brancards en de ruggen van hulpverleners naar de uitgang gebracht. Onder luid gejuich kwamen ze gisteren uit het gat omhoog.
"Wat voor dag is het vandaag?", wilde Sah weten, doordat hij door de ondergrondse duisternis elk besef van tijd was kwijtgeraakt. Hij vertrouwde zijn redders toe dat hij met een mantra constant voor zijn overleving had gebeden." Dat heeft geholpen", meende een van hen. "Dit is alsof je een tweede leven krijgt."
De redding zie je in deze video:
De broer van Maharjan zegt al die tijd hoop te hebben gehouden. "Er moest toch een plek zijn waar ze zich veilig konden schuilhouden? Ik was er weleens geweest, dus dat gaf me hoop dat ze ergens veilig konden zijn."
Toch zegt Maharjans vrouw dat hij er aanvankelijk slecht aan toe was. "Hij herkende me eerst niet. Hij zei alleen: 'Wat is me overkomen?' en 'Waar ben ik?'" Door de eerste hulp knapte hij iets op, maar het was wel nodig hem over te brengen naar een intensive care in Kathmandu. Tijdens dezelfde reddingsoperatie werden ook twee lichamen gevonden.
Gestaag gaan reddingswerkers verder met hun inspanningen. Bij andere tunnels zijn ze al tientallen meters doorgedrongen, zonder overlevenden te vinden. In totaal houden de autoriteten er rekening mee dat er zo'n 900 mensen vast zijn komen te zitten in ongeveer 9,5 kilometer aan tunnels.